haletiruhiye

Çok umursamaların umursamazlığa çıkacağı iddiası,

Diyorum bitkin düşünmelerime de su serpmeli, serpmeliydi.
Oysa bu -meli,malı'lar... artık bana yetmiyor,
yetemiyor hiçbir şey, ve her şey sadece araftan biraz daha geceye katıyor.
Kendimde olmayanın bende bolca var olmasının çelişkisi de bu,
Hâlbuki çelişki değil bu, çelişmiyor.
Gülmelerle saklanmıyor artık ağrım, sızım.
Şimdi eskiye yazılanlar, bir hissin kanatlarını kırıyor ve katil oluverecekken duruyor,
Hissettiklerimi tanımaya çalışarak geçen yıllar ise yine pencereden bakıp alay ediyor.
Dedim ya, çelişki deniyor ama çelişmiyor.
Günle beslenmeye çalışıyorum, o da olmuyor.
Şimdi hep bir ihtimal sıfatlardan yoksunluğum,
görünmezlik hissi, zaten şu hayattan da belirsizliklerle göçüp giderim.
İnsanmış gibi hallere bürünmek çok zor biliyorum,  ben de bocalıyorum.

Uyanıyorum ve artık bir silgiyim ben!
Hani şu bir oraya bir buraya tahta sıralarda dolaşan, yazılanları sildikçe küçülen, en son da yok olacakken unutulan ve yine var olmak zorunda kalan o silgi.
Bitene dek silgi tozlarına ayrılmayı bekliyorum da yine olmuyor, olsun diyorum.
Bana düşen ve düşmeyen bu, olsun varsın.
Diğer uçta yarı-saydam belirsiz bir güneş, farkında değil güneşliğinin.
-Olsa da umursamaz ya zaten bilirim.-
Beceremiyorum da doğru düzgün, yine de bakıyorum şöyle göz alabildiğine,
İnsanoğlu uslanmaz, baktıkça aldanır güneşe.
Zaten silgi ve güneş de beraber yakışmaz hiçbir şiire.

Gizemi fikirle öldürmeye, ölmeyecekmiş gibi günleri beklemeye devam ediyorum.
Ne kadar da anlamsızlaşır, garipleşir ya şu "devam" kelimesi.
Gerçi artık kelimeleri seçmekle işim yok, biliyorum, ben sadece yazıyorum,
başı sonu olmayan mevsimlerde, hayallerde, bile bile kendimi kandırışlarda yazmaya devam. 
İnsan adlı hırkamı geçirip şöyle bir dünyayı görüp gece evlerdeki mahkum yaşayışlara da devam.
Çok da yakışmam ben gündüze, yakışmamaya devam.
Huzursuzluk ya bu içte sancılanan, beklentisiz anlardan medet ummaya devam.
İflah olmazsın diyor annem, olmamaya devam.
Yaraya tuz, sadece susmak bende yeni başlayan,
Eskiden olsa siliverecektim şu şiiri, biliyorum yazacaktım yeni baştan,
Oysa bu benim hayalim, gerçeğim,
Ve hayal mi gerçek mi, bilinmeden arafta kalmaya devam.