DİLARASAL KAOSTAN OLUŞAN KELİMELER

İçine çekti, sonbaharı beklerken, güneş kokusu, evet, vardı böyle bir şey - güneş kokusu... *** Kavramlar, kavramlar. Neden yaratmaya çalışıyordu bu sınırlarla dolu olan kavramları? Bilemediği şeyleri bilemeyeceğini kabul edemeyen insanoğlu, evet insanlığın öfkeli, kanlı, acımasız ve dertli uzun tarihinin kısa özeti buydu. Dünya hep olduğu gibi, adaletsiz, siyasetle kavrulmuş, anlamsızlıklarla dolu, tutarlı olması beklenen tutarsızlık, ve tüm bu tutarlı tutarsızlığa dayanamayan insanların değişmez isyanları. Oysa onun için farklıydı artık. İnsan aklının kavrayamayacağı konuları bilemeyeceğini kabullenmeye başlamıştı, ve onun hayatındaki dönüm noktası olmuştu bu, diğer insanlardan uzaklaştığı bir dönüm nüktası. İnsanız, bizim işimiz bu "bilmemek" diye düşünüyor, bilinmezlikleri anlamamasını anlıyordu. Sınırlar içine oturtmaya çalıştığımız kavramlar aslında insanoğlunun tanımlarından uzak, sınırları olmayan bilgilerdi ne de olsa. Tüm bunları düşündükçe içindeki hırçın i...

Ilık ılık içine işleyen bir şiirin son birkaç kelimesini tekrar okurken, tam o anda ve o balkonda, bir yaz yağmurundan habersiz, yıllardır ilk kez gergin görünmeyen çehresiyle bakışlarını şiirden gelen özgürlüğe teslim ederek oturuyormuş. Böyle anlarda tam olarak olması gerektiği yerde olduğu hissinin tatmini içini sararmış. Bir şeyleri kaçırıyormuş hissinden uzakta, yarın ölüverecekmiş de sanki hikayesi sevgisiz kalıverecekmiş gibi düşünmeden, her anı yaşamak isterken yaşamaktan korkmasının varlığından ırak, bir hismiş bu her yanını saran. Anın büyüsü saniyelere ancak yetebilmiş olacak ki tüm parmaklarıyla elinden kaçıp gidecek hayallerinin o anki sahibi kahve kupasını kavrayarak sımsıkı bastırıyormuş. Farketmiş olsa gerek bunu, balkonda yazın en sıcak rüzgarlarından biri eserken üşüdüğünü bahane ederek içerdeki odaya doğru ilerlemek için ayağa kalkmış. Yanlış anlaşılmasın, bahane ettiği de kimse yokmuş etrafında, bahaneyi de kendisine etmiş. İçeri doğru yürürken bir hışımla balkon k...