sisli yollardaki hislerin zamansizligina dair
Bosluklar denilince bos olani tanimladigimiz yanilgisi, bos zaten bos, basibos, bozuk bir tanim, basi ve sonu, o yuzden de basibozuk, bozuk bozumlar, en cok da bag bozumlarindan gelen saraplar. Beyaz sarabin renginin gun isigiyla eslestigi o anlardaki parlakligi seviyordu. Dun artik eski bile degildi, bugunun saltanatini renklerini soldurmaya basarmisti ve yeniligini ilan ediyordu. Gelmeleri ve gitmeleri saraplarin ve gunlerin, gel-gitleri yaratan icimizdeki. Icimizdeki denizler karanlik, gecenin en karanlik saatinden bile. Gecenin halleri, sarmasiklarla dolu yollardan gecmis. Elinde olmadigi hayatinin yillari. Secmedi, secmediler, onca varlik. Donmek istiyor Deniz, her ana her dakika o hislerle yanyana oldugu. Karsisindakinin gozlerinde hic gormedigi bir cesaret, buyurken o yolda yasadiklari... biliyor, hissetti o bedeni. Tum bedeniyle tutunmak istedigi yasamak istedigi o anlar, bazen hayatinin iplerini sikica tutamadigi bazense daha da siki sarildigi. Hissediyor. Orada. Deniz ona bak...