sevgi, ölüm ve sorular
Belki de içten içe hayatın sonsuza dek sürmeyeceğini bildiğimizden, en çok da aşkların sürmesi için sözler veriyoruz. Çünkü öleceğiz biliyoruz. Ama hayat sonsuzmuşcasına sevdiğimize "seni hep seveceğim" demek istiyoruz. Biteceğine emin olduğumuz bu hayat bizi bitmesini istemediğimiz duygularla sınıyor. En çok da o kişiye bir daha sarılamama ihtimalinin korkusuyla. İnsanlar dünyanın her yerinde, her gün belki de, bu acıyla karşılaşıyorlar. Sevdiklerini kaybediyorlar. Ben de bir gün kaybedeceğim, canım, annem, babam, ablam, diğer tüm sevdiklerim. Eğer sırayla ölürsek tabi... Benden önce gidecekler. Onlarsız kalacağım. Kalbimde sesleri, unutmak istemediğim onca anı ve gün, ona rağmen yaşamaya mı çalışacağım? Dedem gitti ilk. Nerededir acaba şu an... Gerçekten yok mu olmuştur denilen gibi. Onca gün derdi... "Bir dahaki bayramda olmayacağım, yaşlandım kızım artık!" Ah dede. Evet yoksun artık bir dahaki bayramda. Bıraktın dünyayı gittin işte. Ben ne zaman giderim bilmiyor...