Eski bir ülkede Kız adında bir kız varmış. En büyük korkusu “kaybetmek” miş. Kız bu yüzden hayatında kaybedebilme ihtimalinin olduğu hiçbir şeye sahip olmamaya karar vermiş ve bu kararla hayatına devam etmeyi seçmiş. Hiç ağlamazmış Kız, hiç de gülmezmiş. Korkarmış o anın hissettirdiklerinin gelip geçici olmasından, o nedenle hiç hissetmemeyi seçmiş. Kız, Rüzgar kasabasında yaşarmış, ülkelerinin ismi Yağmur, gezegenleriyse Okyanus’muş. Hayatında sahip olacağı her şeye sahipmiş Kız - ya da o hep böyle düşünürmüş -, kaybetmeyeceği her şey yanındaymış. Yıldız Ağacı varmış bahçesinde. Evden çıkar her gece bu ağacın gölgesi yerine ışığında dinlenirmiş. Yüzüne dallardaki yıldızlardan yayılan ışıklar öyle mükemmel yansırmış ki o an onun güzelliğini birisi görse oracık da ölüverirmiş. Nitekim bu nedenle yıllarca kimseler yanına yaklaşamamış kızın. Malum geceleri yıldız ışığında parlayan o yüz insanları öldürecek kadar güzelmiş. Kız da Yağmur ülkesinde yalnızlığının hiç fark...