kısa öykünün kısa öyküsü
Saat gece iki olmuş, saate bakmayışından belli kalmaya niyetlisin kalbimde. Oysa acelem var benim, hem de geç kaldığını bile bile. İnsanları sevmem ben, kendimi bile; beni neden seversin merak ederim? Neyim kaldı ki elimde, bir tek kalem, kağıt, birkaç boya. Dedim ya acelem var benim, seni merak etmeyeceğim. Acelem var benim sevgilim, on yıl öncesi gelecektin. Sevemiyorum ben, ama tabi nereden bileceksin. Umursamaz bir adamım ben, belki biliyorum diyeceksin. Olmaz sevgilim, sevgilim diyemem. Olmaz işte kalamazsın kalbimde. Saat iki olmuş kalkıp gitmelisin şimdi. Gece yalanları bunlar, devamında olacakları bilmelisin. Gece yalanları fazlası değil, bahçedeki kediler gibi. Sen uzaklardaki kuş olmaya devam edeceksin, biliyorsun bu şekilde sevemezsin. Ben bir hevesten ibaretim bilemezsin, gelemezsin.